تبلیغات
زرتشت و ایران باستان {lang: 'fa'}

جنگ های مذهبی گشتاسب شاه



زرتشت


درباره ی جنگ هایی که به علت گرویدن کی گشتاسب به دین زرتشت رخ داده ، به اندازه ای در نوشته های پهلوی و پارسی داستان سرایی شده که خوانندگان گمان می کنند که گشتاسب و یارانش جز لشگرکشی و شمشیر زنی ، کار دیگری نداشتند و پیغمبر (زرتشت) هم که از روی این داستان ها باید گفت ، ریشه ی این خونریزی ها و برادرکشی ها بوده است ، همه ی آن ها را با خونسردی میدیده و جلوگیری نمی کرده تا اینکه روزی فرا رسد که در یکی از این جنگ ها خودش به همراه هفتاد و دو تن دیگر از یارانش به خون می غلتند.

این تصویری است که از این داستان ها در پیش چشم خوانندگانِ این نوشته ها می آید. اما وقتی که کسی گات ها و اوستا و یسنا را می خواند در شگفتی فرو می رود که نه تنها پیغمبر کوچکترین اشاره ای به این جنگ ها نمی کند بلکه در تمامی یسنا و گات ها از شمشیر و زره و خونریزی و جنگ کوچکترین سخنی گفته نشده است. از این یشت ها چنین پیداست که پیامبر نه تنها از کشتار مردم آگاه نبود بلکه نمی دانست که گشتاسب و برادرش زریر برای به دست آوردن ثروت بیشتر به بهانه ی دین به کشورگشایی می رفتند. به طوری که در این سلسله جنگ های مذهبی ، گشتاسب 22 فرزند خود و همچنین پدرش لهراسب بزرگ و حتی نخست وزیرش جاماسب را از دست می دهد و دیری نمی گذرد که دودمان کیانی از بین می رود.

باید بپرسیم که چرا پیغمبر در گات ها از این جنگ ها سخنی به میان نیاورده اند و همچنین سرایندگان یشت چرا هیچ اشاره ای به این نبرد ها نمی کنند. و سراسر یسن ها و گات ها از جنگ و خونریزی بیزاری می جوید؟ تنها سلاح پیامبر برای گسترش دین یکتاپرستی همان گات ها یا پیام ایشان است که از سوی اهورامزدا بر ایشان الهام شد. پیغمبر ما حتی سرسخت ترین دشمنان خود را با آغوش باز و با پیامی روشن می پذیرفت و آنان را با سخنی دلنشین به آیین بهی دعوت می نمود تا از راه منش نیک ، شهریاری اهورامزدا را به آنان نشان دهد. در پیروی از این پیام است که ما روح آشتی خواهی و آشتی جویی را در گات ها می بینیم.

پس اینک باید پذیرفت جنگ هایی که در نوشته های پهلوی و پارسی به آن ها پرداخته شده و بعدها شاخ و برگ پیدا نموده هیچ گونه بستگی به پیغمبر و گشتاسب و زمان آن ها ندارد.


ادامه مطلب