تبلیغات
زرتشت و ایران باستان {lang: 'fa'}

ریتون



یكی از چشم نوازترین و زیباترین دست ساخته های گران سنگ بشر كه از دیرباز تا كنون مورد توجه جهانیان قرار گرفته است، «ریتون» می باشد . از زمانی كه بشر به قابلیت گل رس پی برد، در اندیشه ساخت ظروف زیبا بر آمد. ریتون ظرفی است كه بخش جلویی آن به شكل حیوان و یا انسان در آمده و عموما ازاشكال حیوانات با شاخ منحنی که به عقب برگشته، ساخته شده است. براساس كاوش های باستان شناسی ریتون هایی كه در آسیای صغیر یافت شده، نسبت به ریتون های مكشوفه درایران باستان از قدمت بیشتری برخوردار است؛ لیكن ریتون های مكشوفه در ایران از ظرافت و دقت و تكنیک برتری نسبت به ریتون های سرزمین همجوار برخوردار است.

تا قبل از كشف فلز، بشر از گل درساخت ریتون بهره می گرفت. سفال های مكشوفه ریتونی فرم در «تپه مارلیک» و «تپه سیلک» و نیز دیگر مناطق ایران برتری ریتون ایرانی را برهمگان محرز ساخته است.

در دوره هخامنشی ساخت ریتون رشد چشمگیری یافت، و در دوره های اشكانی و ساسانی نیز سیر تعالی پپمود. بطوریكه ریتون ها در این دو دوره از اهمیت ویژه ای برخوردار بودند. بیشترمورخان و باستانشناسان ریتون را یک كالای تجملی پنداشته اند. درحالیكه با نگاهی ویژه به آن در می یابیم كه ریتون درمراسم مذهبی و عبادی و آیینی آن اعصار نیز استفاده می شده است.

با توجه به سوراخ های تعبییه شده در بخش ریزش مایعات، این ظرف در مراسم های مذهبی می توانسته مورد استفاده واقع شود. عمده دلایلی كه دراثبات این فرضیه باید بدان توجه كرد:

_1تعداد محدود ریتون ها در جهان می باشد.

_2نوع سبک و اسلوب ساخت آن، كه هنرمند به دلیل اعتقادات مذهبی رنج ساخت آن را بر خود هموار نموده است. اگر قرار بود ریتون ظرفی صرفا تجملی و اشرافی و درباری تلقی گردد، بی گمان حفاری های علمی نتیجه دیگری به ما عرضه می داشت. البته این گفتار بدان معنی نیست كه حكومت هایی چون هخامنشیان كه عمده هنرشان در دربار رشد نمود، از آن استفاده نكرده باشند. بلكه بحث این است كه ریتون در مراسم آیینی و برای عبادتگران در مراسم ها استفاده می شده است.

 


ادامه مطلب